Αρχική > Opinion > Αραβική Άνοιξη

Αραβική Άνοιξη

Φεβρουαρίου 17, 2012 Σχολιάστε Go to comments

Αραβική Άνοιξη

Βλέπουμε σιγά σιγά τα αραβικά κράτη να μαστίζονται απο διαδηλώσεις που πολλές φορές φτάνουν και στα όρια του εμφυλίου .

Πρώτα η Αίγυπτος , μετα η Λιβυη, χωρίς να έχει γίνει είδηση η Υεμενη, και τώρα η Συρία σταθερά μετατρέπονται σε ερείπια καθώς ομάδες προσπαθούν να αποτιναξουν τον τυρρανο.

Όλοι βλέπουμε με συμπάθεια ανθρώπους που δίνουν και την ζωη τους για να απελευθερωθούν απο απόλυταρxικά καθεστώτα τα οποία τους ταλαιπωρούν.

Είναι όμως έτσι ;

Ας πάρουμε τα πράγματα απο την αρχή.

Αίγυπτος.

Πρόκειται για μια τεράστια χώρα με πληθυσμό γύρω στα 80.000.000 . Απο αυτούς το 20% χριστιανοί μονοφυσιτες ή αλλιώς κόπτες. Ισχυρό είναι και το Ελληνικό στοιχείο αλλα μάλλον με πιο εσωστρεφη χαρακτηριστικά ως προς την εθνική και θρησκευτική συνείδηση. Απο την αποχώρηση των Άγγλων το 1952 και μετα , απο την εποχή δηλαδη που σταμάτησε να είναι η Αίγυπτος αγγλική αποικία , οι μουσουλμάνοι κάτοικοι της Αιγύπτου αντιμετώπισαν εχθρικά οποιαδήποτε άλλη θρησκευτική ομάδα. Ήταν εν μέρει δικαιολογημένα καθώς οι κόπτες κάτοικοι της Αιγύπτου και με την ανοχή και βοήθεια των Άγγλων αποικιοκρατών ήταν αυτοί που κυριάρχησαν στο εμπόριο με αποτέλεσμα να είναι και η πιο πλούσια τάξη της Αιγύπτου , η οποία εκμεταλλευόταν τους φτωχούς μουσουλμάνους.

Απο το 1981 που ανήλθε στην εξουσία ο Χοσνι Μπουμπαρακ και μετα, οι διάφορες θρησκευτικές ομάδες αντιμετωπίστηκαν με πνεύμα ανοχής. Απο το 1981 που παρέλαβε την εξουσία μετα την δολοφονία του προκατόχου του Ανουαρ Σαντατ μέχρι και σημερα η Αίγυπτος βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Όλα αυτα τα χρόνια οι θρησκευτικές μειονότητες δεν είχαν να αντιμετωπίσουν την κρατική εξουσία και έλεγχο. Είχαν όμως να αντιμετωπίσουν τους εξτρεμιστές μουσουλμάνους . Υπήρξαν αρκετές εκρήξεις βίας και ίσως οι λίγο μεγαλύτεροι να θυμούνται και το περιστατικό με το λεοφωρειο της τουριστικής εταιρείας «Άγγελος Tours»

Απο τον Ιανουάριο του 2011 άρχισαν οι μαζικές διαδηλώσεις για την παραίτηση του Μπουμπαρακ , την παράδοση της εξουσίας απο το κόμμα του και την αλλαγή κυβέρνησης. Τα επισοδεια αυτα ανάγκασαν τον Μπουμπαρακ να ανακοινώσει καταρχήν ότι δεν θα είναι ξανά υποψήφιος πρόεδρος και εν τελει στις 11 Φεβρουαρίου 2011 ανακοίνωσε την παραίτηση του και την παράδοση της εξουσίας στο ανώτατο στρατιωτικό συμβούλιο.

Σε αυτο το κίνημα πρωτεργάτης ήταν το κόμμα των φανατικών μουσουλμάνων το οποίο αποτελούσε και όλα τα χρόνια το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης . Δεν είναι κατα την άποψη μου τυχαίο ότι απο τις αρχές του 2010 και μετα η αντιπαράθεση μεταξύ μουσουλμάνων και χριστιανών είχε αναζωπυρωθει με τοποθέτηση βομβών και εκρήξεις σε κοπτικες εκκλησίες. Εν τελει η Αίγυπτος απο την παράδοση της εξουσίας και μετα δεν έχει βρει τον δρόμο της πολιτικά και είναι βυθισμενη στο χάος και την αναρχία . Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι πριν λίγες μέρες σε ποδοσφαιρικό αγώνα έχασαν την ζωη τους πάνω απο 70 άνθρωποι. Κύριοι Πρωταγωνιστες των επισοδειων οι φανατικοί μουσουλμάνοι.

Λιβυη .

Η λιβυη είναι μια απο τις μικρές σε πληθυσμο χώρες της Αφρικής με περίπου 7.000.000 κατοίκους. Η Λιβυη δεν αποτελεί κρατικη οντότητα όπως εμείς την έχουμε στο μυαλο μας. Δεν έχει εθνική συνείδηση. Στην ουσία είναι το σύνολο των φύλων οι οποίες ζούσαν στην περιοχή και οι οποίες ενώθηκαν κάτω απο την θρησκεία. Το Ισλάμ . Οι μεταξυ των φύλων σχέσεις είναι συχνά εχθρικές και είναι διοικητικά αυτόνομες . Επιπλέον έχουν ακόμα και αυτές οι φυλές χωριστεί σε δυτικές και ανατολικές.

Ανατολικές φυλές .

Abu Llail
Misurata
Al Awaqir

Δυτικές φυλές
Qadhafah
Magariha
Zawiya
Warfalla

Και βέβαια εκτός των παραπάνω υπάρχει και η ομάδα LIFG η οποία δεν είναι φυλή αλλα παραστρατιωτικη ισλαμική οργάνωση.
Απο την 1η Σεπτεμβρίου 1969 όπου μαζι με άλλους αξιωματικούς του στρατού έκανε το πραξικόπημα , ο Κανταφι βρίσκεται στην εξουσία της Λιβυης. Κατ ουσιαν αυτο που τον κράτησε στην εξουσία ήταν η εσωτερική διπλωματία μεταξυ των φύλων. Κράτησε με εξαιρετική μαεστρία τις ισορροπίες μεταξύ τους όλα αυτα τα χρόνια είτε προκρινοντας κάποια φυλή σε θέσεις εξουσίας είτε δημιουργώντας μεταξυ τους εντάσεις και γενικά με υπόγειους τρόπους. Δεν ήταν άλλωστε λίγες οι φορές που ο Κανταφι για να τιμήσει την συνεργασία με τις σκληροπηρυνικες ισλαμικες και αντι δυτικές φυλές συμετειχε ενεργά ακόμα και σε τρομοκρατικές επιθέσεις όπως αυτη στο Βερολίνο τον Απρίλιο του 1986 όπου σε βομβιστική επίθεση εχασαν την ζωη τους 3 άνθρωποι μεταξυ των οποίων ήταν και 2 αμερικάνοι στρατιώτες . Κατηγορήθηκε επίσης και για την τραγωδία στο Λοκερμπι όπου 270 άνθρωποι έχασαν την ζωη τους όταν το αεροπλάνο της pan am ανατιναχθηκε τον Δεκέμβριο του 1988

Το 2011 δεν ήταν η πρώτη φορά που η Λιβυη και ο Κανταφι είχε να αντιμετωπίσει εξέγερση . Τον Απρίλιο του 1976 έπνιξε στο αίμα εξέγερση των φοιτητών στην βεγγαζη και την Τρίπολη με ομαδικές εκτελέσεις στις κεντρικές πλατείες.

Απο το 1999 και μετα και ειδικά μετα την αναγνώριση της συμμετοχής του καθεστώτος στην τρομοκρατική ενέργεια στο Λοκερμπι άρχισαν σιγά σιγα τα ανοίγματα στην Δύση με εκκεντρικες εμφανίσεις του Κανταφι. Στην Ιταλία μίλησε σε γυναίκες εκτοξευοντας σεξουαλικα υπονοούμενα, φωτογραφήθηκε με αυτα, επισκέφτηκε την Αμερική όπου απαίτησε να καταλύσει σε σκηνή και πολλές άλλες

Αυτα τα ανοίγματα , η απομάκρυνση απο τις αρχές του σκληροπηρυνικου Ισλάμ και ο ανταγωνισμός μεταξυ των φύλων οδήγησαν στην πτώση του μετα την εξέγερση του Φεβρουαρίου του 2011. Σκοτώθηκε κυνηγημένος στις 20 Οκτωβρίου 2011 πηγαίνοντας στην συρτη που αποτελεί και την πατρίδα του.
Απο τον θάνατο του και μετα και παρόλο που έχει σχηματιστεί μεταβατική κυβέρνηση η Λιβυη βρίσκεται στο χάος με συνεχείς καταγγελίες για δράση παραστρατιωτικών που διαπράττουν εγκλήματα και διώξεις. Κύριοι Πρωταγωνιστες των επισοδειων οι φανατικοί μουσουλμάνοι.

Συρία .

Η Συρία είναι μια χώρα της μέσης ανατολής με 23.000.000 πληθυσμό. Απο το 1971 μέχρι τον θάνατο του το 2000 πρόεδρος της Συρίας ήταν ο Χαφεζ Αλ Ασαντ και απο το 2000 που τον διαδέχθηκε μέχρι σημερα είναι πρόεδρος ο γιος του Μπασαρ Αλ Ασαντ. Κυβερνών κόμμα είναι το κόμμα Μπααθ και το οξύμωρο είναι ότι και τα κόμματα της αντιπολίτευσης το αναγνωρίζουν ως ηγετικό κόμμα και όλα μαζι τα κόμματα αποτελούν το «εθνικό προοδευτικό μέτωπο »

Αρκετές φορές έχει κατηγορηθεί για διώξεις των αντιφρονούντων. Άλλωστε μια απο τις υποσχέσεις που έδωσε ο Μπασαρ Αλ Ασαντ με την ανάληψη των καθηκόντων του ήταν ότι θα απελευθερώσει τους πολιτικούς κρατουμένους. Έγινε μια αρχή απελευθερώνοντας αρκετούς απο αυτούς αλλα οι φυλακές εξακολουθούν και έχουν τον πληθυσμο τους.

Όσον αφορά τις θρησκευτικές ελευθερίες , η Συρία ήταν απο τα πιο προοδευτικά κράτη. Χριστιανοί , μουσουλμάνοι ,δρουζοι και αλουιτες συνυπάρχουν ειρηνικά. Κυρία θρησκευτική δύναμη είναι οι αλαουιτες οι οποίο κατέχουν και τις κυρίες θέσεις εξουσίας. Μετριοπαθης όσον αφορα την θρησκευτική ελευθερία ο Μπασαρ Αλ Ασαντ δεν είναι λίγες οι φορές που έχει κάνει δημόσιες εμφανίσεις ακόμα και σε χριστιανικές γιορτές.

Προπύργιο των αντικαθεστωτικων είναι η πόλη Χομς πράγμα εξαιρετικά οξύμωρο γιατι σαν πόλη είναι το Παρίσι της Συρίας. Σε ομορφιά καλαισθησια, καθαριότητα και υποδομές είναι η πιο όμορφη πόλη της Συρίας. Είναι απο τις πιο πλούσιες πόλεις και χαρακτηριστικό είναι ότι απο την πόλη Χομς είναι και η σύζυγος του Μπασαρ Αλ Ασαντ.

Οι ειδήσεις απο την Συρία είναι ελάχιστες , ειδικά σε οπτικό υλικό , αλλα οι περισσότεροι μιλούν για εκατόμβες νεκρών ειδικα στην πόλη Χομς. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι ο στρατός της Συριας είναι αρκετά σύγχρονος με αγορές οπλικών συστημάτων απο την Ρωσία και ο εξοπλισμός είναι εν εξελίξει με την αγορά αντιεροπορικων συστημάτων S300 , την αγορά εκπαιδευτικών αλλα επιχειρησιακών αεροπλάνων YAK130 , την αγορα παράκτιων βημάτων αλλα και την διαπραγμάτευση για την αγορα μαχητικών 3ης γενιάς.

Ο συγκροτημένος και αξιομαχος στρατός αλλα κύριως η πολιτική υποστήριξη με την άσκηση βέτο της Ρωσίας κυρίως , αλλα και της Κίνας στο συμβούλιο ασφαλείας είναι αυτα που προς το παρόν τουλάχιστον δεν γερνουν την πλάστιγγα υπέρ των εξεγερμένων.

Προς το παρόν η Συρία δείχνει να είναι το τραπέζι του πινγκ πονγκ μεταξυ Δύσης και ανατολής. Η Αμερική δείχνει την ενόχληση της , καθώς το καθεστώς Ασαντ δείχνει να είναι φιλα προσκειμενο παρόν το Ιράν και να το γοητεύει το πυρηνικό του προγραμμα. Απο την άλλη η Ρωσία βλέπει έναν σύμμαχο της ίσως τον τελευταίο στην μέση ανατολή να κινδυνεύει με κατάρρευση. Η Αμερική αδρανεί στις καταγγελίες ότι η Τουρκία εξοπλίσει τους αντικαθεστωτικους και ότι μαχητές της τζιχαντ ξεκινούν απο το Ιράκ για να πολεμήσουν υπέρ των αντιφρονούντων . Και απο την άλλη η Ρωσία αδρανει στις καταγγελίες για σφαγές αντιτεινοντας το επιχείρημα ότι η σύγκρουση στην Συρία είναι εσωτερικό θέμα και δεν γίνεται σε οποία χώρα υπάρχουν εσωτερικές αναταραχές να επεμβαίνει το ΝΑΤΟ μέσω του συμβουλίου ασφαλείας

Κι στην Συρία οι ομάδες των αντιφρονούντων βασίζονται κυρίως σε εξτρεμιστές μουσουλμάνους. Η Τουρκία και η νέο οθωμανική πολιτική της βρίσκει έρεισμα αλλα και πολεμιστές της τζιχαντ απο όλες τις χώρες συρρέουν για να πολεμήσουν στο πλευρό των αντιφρονούντων.

Εκτίμηση μου είναι ότι και εκει σε περίπτωση που το καθεστώς ηττηθεί θα επικρατήσει το χάος και οι εξτρεμιστές μουσουλμάνοι.

Αυτο που νομίζω λοιπόν ότι πρέπει να αντιληφθούμε είναι ότι δεν μιλάμε για κοινωνικές επαναστάσεις . Μιλάμε για εθνικές και θρησκευτικές επαναστάσεις οι οποίες στον σκληρό πυρήνα τους περιέχουν το όμοιο στοιχείο του φανατικού Ισλάμ.

Πρέπει να αντιληφθούμε οτι ακόμα και αυτη η επανάσταση δεν γίνεται με τα δυτικά , δικά μας κριτήρια και δεν πρέπει να το εξηγουμε έτσι. Στην σύγχρονη δύση ο στρατιώτης έχει μεγάλη αξία. Είναι μεγαλύτερη η πρόνοια για τον αμυντικό του εξοπλισμό παρα για το ίδιο το όπλο . Ο δυτικό στρατιώτης έχει με απλα λόγια κράνος , στις περισσότερες φορές πανάκριβο απο ανθρακονηματα . Φέρει ιατρικό εξοπλισμό και σε αρκετές περιπτώσεις εώς και αλεξισφαιρο γιλέκο.

Αυτο συμβαίνει γιατι για δυο λόγους. Ο πρώτος είναι ο οικονομικός. Η εκπαίδευση και ο εξοπλισμός του στρατιώτη κοστίζουν και οι στρατοί δεν είναι διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν αυτο το κοστος. Επιπλέον υπάρχει μια πολιτισμική θεώρηση γύρω απο τον πόλεμο, όπου λαμβάνοντας υπόψιν τις διδαχές απο τους δυο παγκόσμιους πολέμους αλλα και απο τον πόλεμο στο Βιετνάμ , θέλουν να διατηρούν ακμαίο το ηθικό του στρατού , δείχνοντας ότι νοιάζονται για αυτόν. Δημιουργούν κέντρα υποστήριξης , κέντρα υποδοχής τραυματιών και πολλα αλλα δείχνοντας στον πολεμιστή πόσο πολυ τον σκέφτονται

Στα αραβικά κράτη έχει επικρατήσει μια αλλα αντίληψη η οποία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την θρησκεία των Αράβων. Ο πολεμος είναι καταρχήν φανατικός και θρησκευτικός . Δεν υπάρχει πολεμος που να μην έχει ακουστεί το «allahu Akbar «. Ο αραβας πολεμιστής δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να θυσιάσει την ζωη του για τον σκοπό που υπηρετεί. Δεν είναι τυχαίο ότι απο αραβικές διενέξεις ή πολέμους ακούμε συνέχεια για επιθέσεις αυτοκτονίας. Απο την Τσετσενια και την Αλ Καιντα και στα κράτη που αναφέραμε μαθαίνουμε συνέχεια για ανθρώπους ζωσμενους με εκρηκτικά που θυσιάστηκαν για τον σκοπό που υπηρετούν. Στον πόλεμο Ιράκ Ιράν ολόκληρη η γενιά 25-35 και των δυο χωρών χάθηκε και δεν σκέφτηκαν ούτε για μια στιγμή να χρησιμοποιήσουν ακόμα και χημικα όπλα.

Οι απώλειες ζώων λοιπόν στις εξεγέρσεις αυτών των κρατών είναι ασφαλώς ένα λυπηρό γεγονός. Δεν πρέπει όμως να πέσουμε στην παγίδα να το εξηγουμε «δυτικά » αλλα ούτε να μας κάνει να παίρνουμε το μέρος του ενός η του αλλου στρατοπέδου. Στον αραβικό κόσμο οι απώλειες αυτές είναι τιμή για το στρατόπεδο που τις υφίσταται και είναι το μέσο για την ολοκλήρωση του σκοπού τους .

Τσανουσης Σταμος

About these ads
Κατηγορίες:Opinion
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: