Αρχική > Opinion > Η γελοιοποίηση μιας (άλλης) δολοφονίας.

Η γελοιοποίηση μιας (άλλης) δολοφονίας.

Αύγουστος 22, 2013
Μετά απο λίγες μέρες φάνηκε ότι ο θάνατος ενός νέου παιδιού ήταν δολοφονία. Μια δολοφονία που προκλήθηκε από έναν ανισόρροπο, ο οποίος στα 29 του, μετά από ένα χρόνο κρατούσε μανιάτικο το γεγονός ότι ένας 18χρονος τον κορόιδεψε και δεν πλήρωσε εισιτήριο.

Σύμφωνα λοιπόν με την κοπέλα από την παρέα του νεαρού, ο ελεγκτής μόλλις τον είδε, τον αναγνώρισε και προσπάθησε να βγάλει τα απωθημένα του. 
Κρίμα, πολυ κρίμα που πέθανε το παλικάρι. Και αν και αυτό δεν θα τον γυρίσει πίσω, μακάρι ο «μάγκας» που έγινε μικρότερος από έναν έφηβο, να σαπίσει στην φυλακή. Κρίμα και για τους γονείς του, που είδαν το παιδί τους να πεθαίνει. 
Υπάρχουν όμως και μερικοί που απ’ ότι φαίνεται στεναχωρήθηκαν περισσότερο από τους γονείς του νέου. Που ο δικός τους πόνος είναι ανείπωτος. 
Γιατί; 
Γιατί ο θάνατος αυτός δεν είναι συστημικός. Δεν είναι ένας μνημονιακός θάνατος. Πρόκειται γι αυτούς που έσπευσαν να αγανακτήσουν, που έσπευσαν να διαδηλώσουν και να γράψουν στο λεωφορείο «δολοφόνοι». 
Είναι οι πολιτικοί που την επόμενη μέρα καλούσαν σε συγκεντρώσεις ενάντια στην μνημονιακή πολιτική, υπηρέτης της οποίας φερόταν να είναι ο ελεγκτής που σύμφωνα με την λογική τους πήρε εντολές κατευθείαν απο το eurogroup να σκοτώνει όποιον δεν έχει εισιτήριο. 
Όλοι αυτοί αποτελούν τον κυριότερο λόγο που σοβαρή αντίδραση στην Ελλάδα δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ. 
Ακριβώς γιατί υπάρχουν ανεγκέφαλοι που γελοιοποιούν και υποβαθμίζουν οποιαδήποτε συντεταγμένη αντίδραση. Πρόκειται για γνήσιους υπηρέτες του συστήματος καθώς σε αυτούς βασίζεται η παρούσα και η οποιαδήποτε κυβέρνηση, σίγουρη και ήσυχη ότι θα γελοιοποιήσουν κάθε αντίδραση. Και ο απλός άνθρωπος παρότι καταπιέζεται δεν θα ακολουθήσει. Γιατί οι απλοί άνθρωποι δεν θέλουν μαυροκόκκινους, ούτε χούλιγκαν, ούτε ρόπαλα, ούτε καμμένα, ούτε καταστραμμένα. Και ακριβώς επειδή αυτοί οι μαυροκόκκινοι είναι οι εντεταλμένοι του συστήματος για να σπάνε, να καταστρέφουν και να βεβηλώνουν ακόμα και μία δολοφονία, επανάσταση δε πρόκειται να υπάρξει ποτέ. Τα ρόπαλα λοιπόν όλων αυτών των μαυροκόκκινων, οι αντιδράσεις, οι ψευτοδιαδηλώσεις, οι ψευτοαπειλές και οι ψευτοαγανακτήσεις είναι ευγενική χορηγία από και προς το σύστημα.
Το κακό όμως είναι ότι την επόμενη φορά που θα υπάρξει πράγματι μια δολοφονία με ηθικό αυτουργό την πολιτική που βιώνουν οι Έλληνες, την επόμενη φορά που θα υπάρξει μια αυτοκτονία που έχει ως αίτιο αυτούς τους λόγους, πολλοί θα είναι εκείνοι που θα σκεφτούν μήπως δεν είναι πραγματικό γεγονός αλλά αναπαραγωγή από τα μαυροκόκκινα ψευτοκοράκια.
Όλοι αυτοί οι πολιτικοί που κυβερνούν εναλλάξ και ορκίζονται νομιμότητα, οφείλουν πολλά σε αυτούς τους ψευτοεπαναστάτες, οφείλουν πολλά στο alter ego τους. Γι αυτό και όλοι αυτοί μαζί είναι ο πραγματικός αντίπαλος. Ο πραγματικός εχθρός των υπολοίπων. 
Πριν από λίγο είχα έναν Ιρλανδό έφηβο απέναντι μου που απολάμβανε τις διακοπές του στην Ελλάδα. Θύμωνα όταν σκεφτόμουν ότι κανένα Ελληνόπουλο δε θα έχει τις ίδιες ευκαιρίες με αυτόν. Θύμωνα που η Ελλάδα δεν εγγυάται και δε την ένοιαζε ποτέ να δώσει στα Ελληνόπουλα ίσες ευκαιρίες με αυτόν. Θυμώνω που για την πολιτική μας αυτό δεν αποτελεί διεκδίκηση, αλλά οι διεκδικήσεις περιορίζονται στο «θάνατο σε αυτούς» ή «θάνατο στους άλλους». Όσο λοιπόν τα συνθήματα θα έχουνε συστατικό το θάνατο και όχι τη γέννηση, τόσο η Ελλάδα θα είναι στείρα.

Advertisements
Κατηγορίες:Opinion
Αρέσει σε %d bloggers: