Αρχική > Opinion > Εδώ Πολυτεχνείο , αντί πινακίου

Εδώ Πολυτεχνείο , αντί πινακίου

Νοέμβριος 16, 2014
Στεναχωριέμαι για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου. 
Πυκνώνουν τωρα τελευταία οι «ειδήσεις βόμβα», οι «ειδήσεις αποκάλυψη», οι «ειδήσεις διαδώστε το πριν το θάψουν», σχετικά με το αν υπήρξαν νεκροί. Ειδήσεις που αμφισβητούν την ιστορία. Ειδήσεις που κοντεύουν να δικαιώσουν τη χούντα και να την παρουσιάσουν σαν ευλογία. 
Ίσως υπήρξαν, το πιθανότερο μάλλον, ίσως και όχι. Σε κάθε περίπτωση όμως, άσχετα με τον θάνατο, γεννήθηκε μια ιδέα. Η ιδέα της μάχης για ελευθερία και δημοκρατία. Μια ιδέα που μάλλον δεν μακροημέρευσε και στις μέρες μας έχει πεθάνει. 
Πέθανε σε κάποιον καναπέ,
με μια coca cola στο χέρι, μπροστά σε μια full Hd led τηλεόραση. 
Πέθανε και στη θέση της γεννήθηκε κάτι άλλο. Γεννήθηκαν οι απόγονοι εκείνων που δεν πέθαναν στο Πολυτεχνείο. Αυτοί που εισέπραξαν είτε ένα «εδώ Πολυτεχνείο» ή μια απλή συμμετοχή. 
Είναι, όπως λέει και ο Πανούσης, η αδικημένη γενιά του ’60 δίχως κατοχή και πείνα. Επιτυχημένοι επαγγελματικά, διαπλεκόμενοι καβατζωμένοι με χέρια σα μωρού παιδιού, περιποιημένα με καλό-σχεδόν γυναικείο μανικιούρ, με τσαντούλα χιαστί ή στον ώμο, ωσάν άλλοι «Πρωταγωνιστές» και παπουτσάκια timberland. 
Άνθρωποι που ουσιαστικά δε δούλεψαν ποτέ και σε όλη τους τη ζωή πέτυχαν παρασιτικά με κομπίνες, γνωριμίες, καβάτζες και επιδοτήσεις. Άνθρωποι που την κατάλληλη στιγμή έγιναν πρασινοφρουροί και αφισοκολλητές και σε αντάλλαγμα μπήκαν στο δημόσιο.  Άνθρωποι που παρόλα αυτά δηλώνουν προοδευτικοί και τις περισσότερες φορές αριστεροί. 
Άνθρωποι που με το iPhone στο χέρι κοινοποιούν την επανάσταση και την αγανάκτηση τους. Άνθρωποι-ανθρωπάκια που τώρα που χάνουν κεκτημένα, στελεχώνουν τη βρώμικη αριστερά της Ελλάδας. 
Λυπάμαι για αυτούς που πέθαναν στο Πολυτεχνείο, μα πιο πολύ στεναχωριέμαι για αυτούς που γλίτωσαν. 
Και το χειρότερο είναι οτι η αξιακή δυσοσμία αυτών των ανθρώπων κοντεύει να καλύψει τον βόθρο που σε καθε περίπτωση αναδύει μια δικτατορία. 

Advertisements
Κατηγορίες:Opinion
Αρέσει σε %d bloggers: